Posts tonen met het label ADHD. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ADHD. Alle posts tonen

woensdag 20 maart 2013

My hands are tied by my mind going everywhere



Deze pikte ik van Dosfamily, maar ik vond vooral de titel geweldig en zeer herkenbaar (misschien niet nu op dit moment, maar toch heeeeeeel vaak!)



http://dosfamily.com/2013/03/my-hands-are-tied-by-my-mind-going-everywhere

woensdag 14 november 2012

Hulp op drukke dagen

Ik werd vroeger altijd zot van de lange reeks taakjes op de to-do-lijst in mijn hoofd. Dat lijstje is nog steeds eindeloos, maar ik heb eindelijk 'mijn manier' gevonden om de boel te organiseren zonder dat de berg gigantisch lijkt.
Ik heb (een paar jaar geleden al!) een handig to-do-boekje gekocht bij Hema, maar ik gebruik het nu pas fatsoenlijk. Eigenlijk volstaat elk schriftje met uitscheurbare papiertjes. Boven elke pagina schrijf ik de data van de volgende dagen (ik weet het, het lijkt verdacht op een agenda, maar het is toch anders, ik zweer het).
's Ochtends/de avond ervoor pak ik mijn boekje en schrijf op wat ik moet/wil doen vandaag, wat moeten de kinderen meenemen naar school, welke boodschappen moet ik absoluut doen. Als ik iets niet mag vergeten bijvoorbeeld morgen of volgende week, dan schrijf ik dat al op op dat blaadje, zoals de afspraak met de tandarts of naar de dierenarts bellen. Ik kan je verzekeren dat de laatste dagen die blaadjes aardig vol staan.
Nu komt: 'the good part'. Gedurende de dag is het dan strepen maar. Er zijn ook rondjes die je kan kleuren, maar mij geeft afstrepen veel meer voldoening. Op het eind van de dag heb ik de belangrijkste dingen meestal wel gedaan. Dat zijn de goeie dagen. Er zijn er ook mindere, je kent dat wel. Wat niet afgestreept werd en toch nog moet gebeuren, schrijf ik op één van de volgende dagen wanneer ik hoop er nog eens tijd voor te hebben/kunnen maken. En dan mag het papiertje van vandaag - scheur! - weg. Geen spoor van wat er wel of niet gelukt is vandaag. Morgen beginnen we met een nieuw blad en proberen we opnieuw.
Dit werkt voor mij veeeeeeel beter dan alle andere dingen die ik vroeger probeerde. Mijn hoofd is nu redelijk lijstjes-vrij en dat geeft ruimte voor veel leukere dingen. Vooral dat elke dag opnieuw mogen beginnen, is voor mij essentieel :-).

Te bestellen/te koop bij Hema

Op zoek naar een goeie foto kwam ik terecht bij verschillende bloggers die het to-do-boekje blijkbaar ook gebruiken. Surf bijvoorbeeld eens van http://www.uniquestyle.nl, de mooie foto heb ik bij haar gevonden. Bedankt, Sharon!

vrijdag 21 september 2012

woensdag 22 augustus 2012

Over winners en losers

In De Morgen van vandaag lees ik een zeer raak opiniestuk over de neiging in onze maatschappij om kost wat kost iedereen in het rijtje van normaliteit te laten lopen en mensen (-kinderen) aldus in te delen in winners en losers oftewel zij die daarin slagen en zij die falen. Want, zo is de heersende opvatting, de mens is maakbaar als hij zich maar inspant. En loopt dat niet zoals 'normaal' kan worden verwacht, ja, dan heb je je vast niet voldoende ingezet. En dan moet je een dagelijks pilletje nemen om je 'gedragsstoornis' in toom te houden, zodat je weer gewoon 'normaal' kan meedoen.

Paul Verhaeghe heeft hier blijkbaar een boek over geschreven met als titel Identiteit (De Bezige Bij | Nederlands | Aantal pagina’s: 256 | Paperback, Druk: 1 | ISBN13: 9789023473039). Het stuk in De Morgen is een excerpt uit het boek en is in elk geval een eye-opener!

donderdag 9 december 2010

Iedereen ADHD?

Gisteren met stijgende verbazing naar de Nederlandse reportage 'Iedereen ADHD?' in Koppen XL gekeken. Ik heb er niks tegen dat (meer) mensen geholpen worden door de diagnose ADHD te stellen. Ik vind het logisch dat er kritisch gekeken wordt of het wel werkelijk de goeie diagnose is. Hey, ik ben er zeker van dat een heel aantal mensen twijfelen of ik wel ADHD heb. En dat is ok. Maar het is ook een label en daar moet je mee opletten, want dat heeft vaak verregaande gevolgen. En zware medicatie voorschrijven alsof het vitamine C tabletjes zijn??? Ik was echt geshockeerd. Waar is het gezond verstand gebleven, mensen????

donderdag 18 november 2010

Hier doe ik het voor!

Net een super fijne reactie gekregen op een oud bericht "Hoera, ik heb adhd!" met niet eens een tekst van mij:
"Ik heb een dochter van 7 jaar met adhd en tot nu toe als mama veel negatieve punten krijg over haar dochter...ik was net op zoek naar iets positiefs en wat hierboven staat, vind ik echt subliem...want dat is zo, zo is zij."
Hier doe ik het voor!

zaterdag 6 november 2010

Visie!



klik op de afbeelding!
 Dit filmpje vond ik bij Kitsune Noir. Het is een 'geanimeerde' lezing van Sir Ken Robinson over de noodzaak om het paradigma te veranderen waarop ons onderwijs is gebaseerd. Eens of niet: het stemt in elk geval tot nadenken. Ongelooflijk interessant!

donderdag 30 september 2010

Genetica

Op BBC news is het een headline: New study claims ADHD 'has a genetic link'. In de Vlaamse media vond ik online voorlopig enkel bij Het Laatste Nieuws een gelijkaardig bericht.

"Als kinderen aan de aandachtsstoornis ADHD lijden, komt dat deels door hun DNA. Dat blijkt uit een recent onderzoek bij bijna 1.500 kinderen, uitgevoerd door de Cardiff University. De resultaten werden gepubliceerd in het medisch vakblad The Lancet.

In de studie werden 366 kinderen met ADHD vergeleken met 1.047 kinderen die niet aan de stoornis lijden. De kinderen met ADHD missen in een chromosoom bepaalde DNA-delen, of ze hebben die delen juist dubbel, zeggen de onderzoekers.

Misverstanden ophelderen

"We wisten dat ADHD een genetische oorzaak kan hebben omdat het vaak in de familie zit", verklaart Anita Thapar, een van de researchers. "Maar het is voor het eerst dat we een rechtstreeks genetisch verband kunnen aantonen."

Nog volgens het onderzoeksteam kan de ontdekking een aantal misverstanden omtrent ADHD uit de wereld helpen, onder meer dat de stoornis te wijten kan zijn aan een slechte opvoeding. Ongeveer 1 op 50 kinderen zou aan ADHD lijden. De aandoening leidt onder meer tot concentratiestoornissen en problemen in relaties met andere mensen. (hlnsydney/tw) "
Bron: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/1163703/2010/09/30/ADHD-is-genetisch-bepaald.dhtml

woensdag 29 september 2010

Hoogbegaafd, maar diep gevallen

De Britse professor Freeman volgde 210 extreem begaafde kinderen die uitblonken in wiskunde, muziek of kunst. Het onderzoek startte in 1974, en nu, ruim 35 jaar later moet Freeman concluderen dat 'een zestal het geschopt heeft tot een niveau dat we succesvol zouden kunnen noemen'.
De Morgen Onderwijs - Slechts 3% extreem begaafde kinderen wordt succesvol (1162341) is een kort bericht over het onderzoek van Freeman. Het lange artikel van Nathalie Carpentier moet je in De 'papieren' Morgen van vandaag maar lezen. Hieronder een voorsmaakje.
"De kloof tussen succesvol zijn op school en als volwassene is enorm. School is een gestructureerde omgeving. Je moet er slagen voor examens, dat is het. Als je daar intellectueel toe in staat bent, is dat relatef eenvoudig. Als volwassene beland je op een markt waar je je waren moet aanprijzen en de strijd moet aangaan met concurrenten van over de hele wereld. Dan is je persoonlijkheid essentieel.
Als je zoals Anna weet waar je doel ligt, je hebt uitzonderlijk talent en je werkt erg hard, dan kan je er wel geraken. Dan is je startpositie veel beter dan voor iemand als Jocelyn, die zoveel richtingen uitkon. Ze had alles gekund. Paradoxaal genoeg was ze niet in zo'n puinhoop beland als ze niet zo multibegaafd was geweest en niet openstond voor alles wat haar geest prikkelde."
Oftewel: ADHD en hoogbegaafdheid lijkt me geen gemakkelijke combinatie!

zaterdag 25 september 2010

Leve het wassalon!

Ons huis ligt met de ingewanden bloot. Rioolbreuk. Diepe geulen. Grote hopen zand en puin. En stinken! Heel onze garage is een puinhoop. En ons tuintje ook.
Mijn wasmachien is afgekoppeld. We zijn dan maar met 7 zakken was naar het wassalon in de buurt getrokken. Nog nooit op zo'n korte tijd - één voormiddag - 7 machienen gewassen! Eigenlijk is dit voor mijn adhd-brein een betere manier van was doen: je moet er niet tussendoor aan denken, maar het is in één rit van begin tot eind klaar. Alleen wel kopje erbij houden en op tijd muntjes bijsteken, op een startknop drukken of de temperatuur instellen. Heeft me wel een paar euro leergeld gekost, maar bon. Alle was ligt proper in de kast. Joepie!

vrijdag 25 juni 2010

Deze blog is slimmer dan de schrijfster

De hele auto keelt al dagen mee op onze soortgenoot Bart Peeters! Geweldig!!!!!!
Gevonden bij aenea op Vimeo.

zondag 9 mei 2010

Dit is hoe ADHD voelt

Nu in vertaling!

donderdag 6 mei 2010

Brein!


Ik was al een uur aan het doorbomen over hoe ADHD een invloed heeft op het functioneren op het werk, toen het duidelijk werd dat de journaliste heel dat verhaal in een superkort artikeltje moest gieten. Hihi. Maar ik sta erin vandaag, in Medipage, een bijlage bij De Morgen en downloadbaar op hun website. p. 7 onderaan.

vrijdag 26 februari 2010

Hoog sensitief?

Een vriendin deed de suggestie ook eens te lezen over hoog sensitiviteit. De vragenlijstjes in het onderstaande boek blijken op mijn lijf geschreven. Wat nu? Heb ik dan wel ADHD? Of allebei? Ik lees het boek om ervan te leren. Dat etiket interesseert me niet. Nog maar eens een pleidooi voor het samenstellen van je eigen handleiding (en dat van je kinderen) en niet naar het vakje waarin je hoort!
"Mensen vragen me altijd naar het verband tussen sensitiviteit als eigenschap en ADD, oftewel aandachtstekortstoornis, maar zonder hyperactiviteit. Op het eerste gezicht zijn er overeenkomsten en er zijn deskundigen die denken dat veel hoog sensitieve kinderen abusievelijk de diagnose ADD hebben gekregen. Ik denk dat het ook mogelijk is dat een hoog sensitief kind ADD heeft. Ze zijn echter geenszins hetzelfde en in sommige opzichten zijn ze zelfs elkaars tegengestelde. (...)
Waarom worden die twee door elkaar gehaald? Net als kinderen met ADD zijn hoog sensitieve kinderen snel afgeleid doordat ze zo veel opmerken (hoewel ze soms zo diep in gedachten verzonken zijn dat ze vrijwel niets merken). ADD is echter een stoornis, omdat het duidt op een algeheel gebrek aan adequate 'uitvoerende functies', zoals besluitvorming, concentratie en reflectie op resultaten. Hoog sensitieve kinderen zijn meestal juist goed in deze dingen, tenminste wanneer ze zich in een rustige en vertrouwde omgeving bevinden. (...)
Nogmaals, hoog sensitieve kinderen kunnen zich over het algemeen afsluiten voor afleiding als ze dat willen of moeten, tenminste voor een tijdje. Het vereist echter mentale energie. Een andere reden dat hoog sensitieve kinderen kunnen worden gediagnosticeerd als ADD is dus dat, als de afleiding veelvuldig of langdurig is of als ze overstuur en dus van binnenuit overprikkeld zijn, het heel goed mogelijk is dat ze worden overspoeld door afleiding van buitenaf, waardoor ze geagiteerd en 'van de wereld' kunnen raken. Zo kunnen ze halverwege een lange, luidruchtige schooldag moe worden, omdat ze meer moeite moeten doen dan anderen om zich af te schermen voor de afleiding."
uit Het hoog sensitieve kinder van Elaine N. Aron.
Heb je vragen over dit thema? Surf naar de site van HSP Vlaanderen.

donderdag 4 februari 2010

Handleiding

Het is ondertussen bekend dat heel wat mensen met ADHD nooit opvallende gedragsproblemen ontwikkelen (Zitstil). AD(H)D of niet. Eigenlijk doet het etiket er niet toe. Als je maar je eigen handleiding leert kennen: waar je goed in bent en wat moeilijk gaat en hoe je daarmee om moet gaan. En dat kan vanalles zijn: aandacht of impulsiviteit of uitstelgedrag of smetvrees of wat dan ook. Iedereen heeft zo toch van die dingen?

woensdag 4 november 2009

Dagindeling

Ik heb altijd de neiging om elke dag teveel hooi op mijn vork te nemen. De beschikbare tijd overschat ik steevast. De tijd die ik nodig heb voor taken onderschat ik voortdurend. Reken daarbij nog een dertigtal mails per dag die je aandacht afleiden van wat je te doen staat. En nog een heel aantal onverwacht gedoe waarmee je geconfronteerd wordt. Doe er nog een klein vleugje adhd bij. Enfin. Dat liep vroeger dus constant in het honderd. Ik heb sinds ik terug aan het werk ben een dagindeling bedacht waarmee dat toch een stuk beter onder controle blijft.
Ik deel mijn dag als volgt in:
9u mailbox uitmesten en planning bekijken
10u blok I
11u pauze (met op het einde even mail checken)
11u30 blok II
12u30 lunch
13u30 alles-op-een-rijtje-moment (met op het einde even mail checken)
14u blok III
15u pauze (met op het einde even mail checken)
15u30 blok IV
16u30 afronden en afbollen
Ik verzeker je dat geen enkele dag zo exact verloopt. Maar hey, dat is zelfs niet zo belangrijk. Ik heb in mijn agenda 4 blokjes aangeduid. En ik stop in mijn planning mijn taken en vergaderingen in die blokjes. Ik heb nu veel sneller het gevoel dat de dag volgeboekt is. En ik overlaad dus veel minder mijn takenpakket. En op lastige dagen val ik er echt op terug en maak ik strikter gebruik van mijn pauzes. En weet je wat: ik werk veel beter en harder nu ik meer pauzes neem. Het is raar maar waar!

woensdag 28 oktober 2009

Eternal sunshine

Oh my darlin', Clementine. Ik denk dat je adhd hebt. En wat ben je fantastisch. "Ach, je kent me. Impulsief, hè!"
(Eternal sunshine of the spotless mind)

vrijdag 9 oktober 2009

Nuttig rond de pot draaien

Als dat rond de pot draaien erbij hoort, dan zoek ik best een manier om nuttig rond de pot draaien. Dat was de idee. Ik heb de voorbije dagen proberen in het oog te houden wanneer ik de neiging heb om rond de pot te draaien. Mogelijke aanzetters zijn: al lang met dezelfde taak bezig, op een punt beland dat ik een beslissing moet nemen of een keuze moet maken, er moet iets gebeuren waar ik tegenop zie - een telefoon doen of een brief schrijven of iets wat ik nog niet vaak heb moeten doen of niet weet hoe -, gewoon moe of honger. Dan begint het vanbinnen te wemelen en wil ik snel doorspoelen tot het achter de rug is. Maar de meeste van die taken zijn niet raprap in orde te maken en dan heb ik de neiging om de taak van me af te duwen.
Ik heb gemerkt dat ik dan best even stop met wat ik bezig ben en iets anders ga doen. Ik plan ineens wel een vervolgmoment in - zodat ik die opdracht niet vergeet of te lang uitstel. En als ik merk dat tussendoor die taak nog door mijn hoofd speelt, dan sta ik er even bij stil en kriebel op een papiertje welke de volgende stappen zijn die me tebinnen schieten en ik stop het bij het dossier. En op het geplande moment weet ik dan meteen wat me te doen staat. Bij mij werkt het.

donderdag 24 september 2009

Nog één week

Op 1 oktober ga ik het wagen: terug aan de slag. Zelfde job. Andere ik. Dat kan eigenlijk niet anders als ik terugkijk op het traject van de voorbije 8 maanden.
Gemengde gevoelens. Ik zou nog even van de vrijheid willen genieten. Ik zou nog zoveel nutteloze leuke dingen willen doen. Maar ik kijk er ook naar uit om me weer te kunnen engageren in de fantastische projecten die bij mijn job horen. Terug samenwerken met de collega's die me nog altijd heel dierbaar zijn. Helemaal opnieuw beginnen.
Soms vraag ik me af of dat wel kan: opnieuw beginnen. Soms ben ik wel nerveus of me dat wel zal gegund worden: een schone lei. Maar ik heb me voorgenomen dat ik in elk geval bij mezelf start met een blanco strafblad. De miskleunen van vroeger heb ik mezelf intussen wel vergeven. Ik blijf niet meer zo lang vasthangen in schuldgevoel of teleurstelling in mezelf. Ik ben er nogal gerust in dat ik er wellicht nooit losjes ga overgaan. Maar mijn wereld stort toch al niet meer in als er iets fout gaat. En als je ADHD hebt én een uitdagende job, loopt er al eens iets in het honderd. Dat was dus écht niet zo'n handige combinatie.
Nog één week toch een beetje genieten van de vrijheid. En van me gewoon thuis goed voelen. Nog één week deze periode afwerken die zoveel heeft veranderd en mogelijk gemaakt. Het lijkt even spannend als de eerste schooldag.