Bericht van Muis

Bericht aan alle bezoekerst: er heeft hier iemand de toegang geblokkeerd met houten plankjes en stinkende smeltende chokolade! Wie doet nou zoiets. Ik ken mijn weg blindelings, dus ik kan de obstakels goed ontwijken, maar bezoekers komen in't vervolg maar best langs de achterdeur.

Die mensen zijn trouwens onbeschaamd: zitten gewoon in de zetel in mijn living te kijken terwijl ik mijn avondwandeling doe. De pretentie om te doen of mijn huis van hun is!!! Die vrouw kruipt trouwens op tafel en smijt met de sloefen van haar man (die ze dan weer moet gaan oprapen, de sukkelaar). Hysterische taferelen. Ik ben niet meer op mijn gemak in mijn eigen huis, seg. Ik zit onder de stress.

Ik vrees dat ze niet vanzelf zullen weggaan dit keer. Zou ik ze met strontjes in de kasten kunnen wegjagen, denk je?  Ze zien er nogal hardleers uit. Ik vind klemmen zo wreed. Vergif strooien? Wat denk je? Iemand suggesties?

Groetjes

Muis

Work in progress

Fijne vakantie!!!!!

Ok. Ik ga al!

Zonder beeld

Ik kan er alsmaar minder tegen dat mensen op me reageren vanuit een beeld dat ze van me hebben. Correctie, vanuit een negatief beeld dat ze van me hebben. Als het beeld positief is, dan kan ik het wel hebben, denk ik. Dan kan het niet zo'n kwaad :-). Het ergste is, dat ik het me ook regelmatig verbeeld dat iemand een beeld van mij heeft. Dan zie ik vooral dat beeld van een beeld bevestigd. En dat is natuurlijk evenmin fraai. Maak geen beeld van me. Of tenminste geen slecht. Dan probeer ik hetzelfde.

Zonder vangnet

De langverwachte envelop ligt vandaag op de deurmat: mijn ontslag bij mijn vorige werk is aanvaard. Vrij als een vogel. Maar het is tegelijk ook vliegen zonder vangnet. Als ex-vastbenoemde-ambtenaar heb ik pas recht op werkloosheidsuitkering als ik twee jaar lang aan minstens 60% in 'de privé' heb gewerkt. Er mag op dat vlak dus echt niks mislopen. Het is een enorm risico dat ik neem, maar liever op eigen vleugels dan opnieuw ziek worden in een gouden kooi. Nu het officieel is ben ik opgelucht. It doesn't concern me anymore. Eindelijk.

Een opluchting!